|
İleri yaşlarda,
eklemlerde tekrarlayan mekanik zorlamalarla oluşan organik değişikliklere
verilen isim. Kireçlenmenin en önemli özelliği, eklem yüzeylerinde kalsiyum
tuzlarının birikmesidir. Bu değişiklikler, ağırlık yüklenen eklemlerde daha sık
görülür. Genellikle kırk yaş, insan organizmasında kemik sistemi için bir dönüm
noktasıdır. Bu zamandan sonra kemiklerde küçük değişiklikler başlar. Harabiyet,
yeni kemik oluşum yeteneğinin kaybolması, ostaoporoz(kemiklerdeki kalsiyum
içeriğinin azalması) bunlardan bazılarıdır. Bu nedenle yaşlılarda, bütün
eklemlerde bir dereceye kadar kireçlenme mevcuttur. Ancak şu unutulmamalıdır ki,
normal bir eklem, normal şartlarda, bozulmadan yüz sene bile çalışabilir. Ancak
eklemin normal yapısını zorlayan ve çalışma şartlarını ağırlaştıran durumlarda
kireçlenme belirtileri ortaya çıkmaya başlar.
Kireçlenmenin sebep olduğu
şikayetler: Eklem ağrıları veya kireçlenme sonucu sıkışabilen sinirlerle ilgili
ağrılar ve eklem sertliğidir. Hastalık ilerledikçe hareket kısıtlılığı çok kere
bir yönde artar ve sabit bir şekil bozuklağu ile sonuçlanır. Ağrı ve kas
kasılması olaya hakim olur. Eklem hareketlerinde kıtırtı sesleri duyulur.
Kireçlenmenin en çok görüldüğü yerler: Diz, kalça eklemi ve omurgalar
arası eklemlerdir. Kesin tanı, ilgili eklemin röntgen filminin çekilmesiyle
konulur.
Kireçlenmenin mutlak bir tedavisi yoktur. Ancak alınacak
önlemlerle ve yapılacak tedavilerle, hastalığın ilerlemesi durdurulup, hastanın
şikayetleri azaltılmaya çalışılır. Tedavide, hasta eklemin etrafındaki kasların
gelişmesini sağlamak, egzersizler, sıcak tatbiki ile kasları gevşetmek, ağrı
kesicilerle rahatlatmak sözkonusudur. Kalça ve diz eklemindeki kireçlenmelerde,
ekleme binen yükü azaltmak için baston ilk tavsiye edilecek konudur. Baston,
sağlam taraftaki ele verilir.
|
Birdiyar Menü
Saglık
Bilgisi